Ludmila Frajt, udata Franović, bila je srpska kompozitorka češkog porekla i istaknuti predstavnik impresionističkog pravca. Rođena je 31. decembra 1919. godine u Beogradu. U svom opusu ostavila je horska i orkestarska dela, muziku za filmove i radio-drame, elektroakustičke kompozicije, kao i bogat opus namenjen deci, za koji je dobila više priznanja.
Karijeru je započela u vremenu kada su žene u ulozi kompozitora bile retkost. Ipak, 1946. godine diplomirala je kompoziciju u Beogradu i time postala prva žena koja je tu diplomu stekla na beogradskoj Muzičkoj akademiji.
Potekla je iz porodice u kojoj je muzika bila način života. Deda Vaclav svirao je fagot u orkestru Bedžiha Smetane. Otac Jovan bio je violinista, dirigent i kompozitor, ali i muzički izdavač, osnivač kuće Edition Frajt u Beogradu. Porodica je u prestonicu stigla 1903. godine i ubrzo postala deo muzičkog života Narodnog pozorišta i Kraljeve garde.
Muzički put započela je u Beogradu, gde je među njenim profesorima bio i slavni kompozitor Josip Slavenski. Godine 1938. upisala je Muzičku akademiju gde je paralelno pohađala studije kompozicije, dirigovanja i klavira. Studije su prekinute tokom Drugog svetskog rata, da bi ih uspešno privela kraju po njegovom završetku.
Ludmila Frajt ostala je upamćena kao prva kompozitorka elektroakustičke muzike na Balkanu i prva žena autor filmske muzike u zemlji. Radila je kao rukovodilac muzičkog odeljenja Avala filma, zatim kao urednik Radio Beograda i dugogodišnji saradnik Jugoslovenske radio-televizije.
Pogled redakcije portala Vesti Online
Ludmila Frajt bila je istinska vizionarka koja je hrabro krčila put generacijama umetnica, ostajući sinonim za inovaciju i akademsku izvrsnost. Njena sposobnost da spoji porodičnu tradiciju sa modernim zvukom čini je neprevaziđenim stubom naše kulture. Ova velika umetnica preminula je 14. marta 1999. godine u Beogradu, ostavivši za sobom neizbrisiv trag.
Piše: Stefan Bogdanović
